เดินทางหาประสบการณ์

    น้องชื่ออะไร น้องชื่ออะไร เอ้า น้องชื่ออะไร น้องชื่ออะไร เอ้า น้องชื่ออะไร น้องชื่อ... น้องชื่อ...ชอบทำท่า อย่างงี้ อย่างงี้ ชอบทำท่า อย่างงี้ อย่างงี้ ทำแล้วสบายใจดี ทำแล้วสบายใจดี ทำท่าแบบนี้สบายใจจัง หลายคนคงเคยได้ร้องเพลงนี้เมื่อมีกิจกรรม รวมถึงตัวผู้เขียนด้วย เพราะในวันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2566 ที่ผ่านมานั้น สาขาวิชาภาษาไทยได้จัดกิจกรรมค่ายวรรณกรรมรักษ์ศิลปวัฒนธรรมท้องถิ่น ที่โรงเรียนพระแก้วอาสาวิทยากิจกรรมในวันนั้นมีทั้งความรู้และความสนุก แต่สำหรับตัวผู้เขียนนี้ได้ประสบการณ์ที่ไม่เคยได้มาก่อน      

      เช้ามืดของวันนั้นได้ออกเดินทางไปที่โรงเรียนพระแก้วอาสาวิทยา การเดินทางด้วยรถโดยสารกับถนนหนทางที่ คดเคี้ยวมันไม่ดีต่อท้องไส้เท่าไหร่ เพื่อน ๆ รวมถึงตัวผู้เขียนนี้ก็มีอาการเดียวกันหมดคือเวียนหัว ต่างคนต่างได้ยาดมยาหม่องติดจมูกกันทั้งนั้น แต่ทว่ามีวิวภูเขาทิวทัศน์อยู่ตลอดเส้นทางจึงได้กินลมชมวิวกันไปด้วย ช่วยให้หายจากอาการเวียนหัวได้นิดหน่อย พอดวงอาทิตย์เริ่มส่องแสงมีแดดอ่อน ๆ สาดมาที่รถของเรา ทุกคนก็รู้แล้วว่าใกล้ถึงเวลาที่ต้องออกไปใช้ทักษะที่เตรียมตัวมาเป็นอย่างดี พอถึงโรงเรียนแล้วทุกคนช่วยกันยกอุปกรณ์ลงจากรถไปเตรียมไว้เพื่อที่จะสอนน้อง ๆ ในโรงเรียน 

ทุกคนต่างตื่นเต้นจนลืมอาการเวียนไปหมด หลังจากที่ได้แบ่งกลุ่มให้น้อง ๆ ได้ไปแต่ละฐานแล้ว ผู้เขียนได้ไปอยู่ฐานที่2 นั่นก็คือการเขียนคอนเทนต์ ที่จะมีการสอนตั้งแต่วิธีการเขียน คำที่ใช้ในการเขียน คำต้องห้าม มีทั้งเชิงวิชาการและไม่วิชาการ และพอสอนเสร็จก็จะให้น้อง ๆ นำความรู้ที่ได้ในวันนี้ไปเขียนชูสถานที่ท่องเที่ยวในชุมชน รวมไปถึงโรงเรียนด้วย ในตอนแรกแอบกังวลใจกลัวทำไม่ได้เพราะประสบการณ์ในการเขียนน้อยมาก พึ่งได้เริ่มเขียนตอนปีสองนี่แหละ แต่อย่างว่าคติประจำใจของผู้เขียนคือไม่มีอะไรที่เราทำไม่ได้ ถ้ายังไม่ได้ลองทำ มาถึงตรงนี้แล้วลุยเต็มที่ เหมือนกับเพลงที่กล่าวตอนต้นเลยค่ะพอน้อง ๆมาถึงก็ร้องเพลงสันทนาการน้องก่อนเลย เป็นเพลงที่Basicมากแต่มันทำให้หลายคนคลายความเกร็งออกมาได้หลังจากทุกคนละลายพฤติกรรมเรียบร้อยแล้ว เริ่มเข้าสู่เนื้อหา การสอนเนื้อหานี้ให้พี่ๆมาช่วยสอนคนที่เคยมีประสบการณ์มาก่อน ส่วนผู้เขียนก็คอยดูน้องไประหว่างสอน หลังจากนั้นก็ถึงเวลาที่ต้องเอาความรู้ที่สอนไปออกมาใช้คือการโพสต์คอนเทนต์ลงกลุ่มนั่นเอง น้อง ๆ ให้ความร่วมมือดีมากถือว่าเป็นการรับมือไม่ยากสำหรับมือใหม่อย่างผู้เขียนที่ประสบการณ์น้อย ถึงตอนนี้งัดออกมาทุกไม้เด็ดน้องถามอะไรตอบได้หมดคอยบอกอยู่ข้าง ๆรวมไปถึงตรวจสอบโพสต์ก่อนให้น้องโพสต์ลงเพจ ทุกคนต่างตั้งใจเขียนไม่รู้ว่าอยากใช้ความรู้ที่ได้มาหรืออยากได้รางวัลกันแน่555 เพราะฐานนี้ของรางวัลมากมาย  หลังจากมอบรางวัลเสร็จก็ได้ชมการแสดงคณะตลกจากพี่ๆ ไม่มีคนไหนเลยไม่หัวเราะเลยกับการแสดงชุดนี้ ชมสิ่งที่ทำให้อิ่มอกอิ่มใจเสร็จแล้วก็พักรับประทานอาหารกลางวันเพื่อที่จะเดินทางต่อเพราะมีประสบการณ์อีกมากมายที่รอเราอยู่

        สุดท้ายนี้ผู้เขียนอยากจะบอกว่าพอได้ลงมือทำจริงๆ แล้วมันก็ไม่ยากเหมือนที่เราคิดไว้ ทุกอย่างเป็นไปตามความคาดหมาย น้อง ๆ ได้ความรู้พี่ๆ ได้ประสบการณ์ และทุกอย่างที่สอนไปสามรถนำไปใช้ชีวิตประจำวันได้ทุกอย่าง อย่าคิดว่าตัวเองทำไม่ได้ถ้ายังไม่ได้ลงมือทำนะคะฝากไว้ให้คิด